Gebruik je warme richtingaanwijzers
Een eindejaarsreflectie over voelen, kiezen en vooruitgaan Aan het einde van het jaar kijk ik graag even terug. Niet alleen op wat ik heb gedaan of bereikt, maar vooral op wie er op mijn pad kwam. Want sommige mensen laten iets bij je achter. Al bij de eerste ontmoeting. Soms subtiel, soms glashelder. Ik noem dat: warme richtingaanwijzers. Dat zijn de mensen bij wie je, vaak al in het eerste moment van contact, iets voelt. Een soort innerlijk “ja”. Je lijf ontspant, je ademhaling verandert, je voelt je gezien of juist uitgedaagd…
De kracht van kleine verwenmomentjes
En waarom Appreciative Inquiry ons leert dat het begint bij aandacht voor wat werkt. Vanmorgen was ik vroeg op pad. Het was koud, nét boven het vriespunt, maar met een strakblauwe lucht en een schuin winterzonnetje was het zo’n knisperfrisse ochtend waar je vanzelf wakker van wordt. Ik had een afspraak bij de fysio en omdat ik nét iets te laat was vertrokken, liep ik in een stevig tempo door het dorp. Twintig minuten powerwalk — mijn warming-up had ik inmiddels wel gehad. Op vrijdag is bij ons de markt. Ik kom…
Rouw en verlies – de onzichtbare kant van verandering
In mijn blogs over anders organiseren gebruik ik vaak stukjes theorie. Deze keer wil ik het hebben over rouw en verlies. Dit thema kwam de laatste tijd heel dichtbij. Dit jaar nam ik afscheid van vier familieleden. Een rollercoaster van emoties, maar ook een periode van diepe reflectie. Rouw gaat over afscheid nemen, maar ook over opnieuw betekenis geven. En dat is precies wat we in organisaties ook voortdurend doen: iets loslaten om ruimte te maken voor iets nieuws. In mijn lessen over veranderkunde gebruik ik vaak de theorie van Kübler-Ross. Zij…